Troost

Ik was bezig een krachtige bouillon te trekken van vogel kip, gezonde groenten en exotische kruiderijen — nee nog geen zout, dat komt later — toen ik ineens moest denken aan wat ik diverse malen in de toonaangevende kwaliteitskranten had gelezen: kippensoep was het ultieme ‘troost-eten’.
Ik schonk daar toentertijd niet al te veel aandacht aan, verbaasde me hooguit over het feit dat er klaarblijkelijk veel leed was waar ik geen weet van had.
Maar terwijl de keuken en mijn neus zicht vulden met aangename geuren vroeg ik me geschrokken af of ik zonder de minste behoefte aan troost wel kippensoep mocht eten. Gelukkig kan tegenwoordig het Internet antwoord geven op alle vragen, maar ‘Mag ik kippensoep eten zonder troostbehoefte?’ was toch te moeilijk, weliswaar kwamen er tientallen hits maar geen enkele gaf een sluitend antwoord.

Later toen de soep klaar was schepte ik toch maar een geurend kommetje vol want zoals destijds ‘Petje Pitamientje’ in de pindakaasreclame zei: ‘Ik vind het gewoon lekker, stom hè!’