Zelfportret met vallende avond

Ja het zijn donkere tijden, loodgrijze luchten worden afgewisseld met inktzwarte humor maar soms laait er heel even een felle zon. Een betere foto van de ijsvogeltjes die ik u beloofd had zit er tot nu toe helaas niet in domweg omdat ik ze niet meer gezien heb. Of de manifestatie ‘Kunst op de Dommel’ ze verjaagd heeft weet ik niet maar ook bijna twee weken na deze cultuuruitbarsting nada ijsvogeltje!

Hans G. Kresse

Was de weergaloze tekenaar van onder andere Eric de Noorman en aan hem moest ik denken toen ik dit toch zo vertrouwde beeld zag. Want hij was niet alleen striptekenaar maar heeft ook talloze prachtige boekillustraties gemaakt. Voor een boek over Tijl Uilenspiegel een panorama van het stadje Damme gezien vanuit de kerktoren en daar kon ik uren bij wegdromen. Door zijn tekeningen heb ik niet alleen leren kijken maar vooral ook leren zien.

Een flinke onweersbui was afdoende

In het kader van Kunst op de Dommel stonden bij het nieuwe bankje vier luidsprekers in het water en die anticipeerden op de wind en de golven. Althans volgens het bijbehorend bord en dat beloofde welriekende melodieën maar meer dan een luid en uitermate irritant gebrom kwam er niet uit.
Vanmiddag na mijn omloop die ik voor de verandering eens een keer rechtsom gelopen had kwam ik bij de tweede blingbrug weer langs die herriedozen en bleef plots verrast staan, hand achter de oorschelp en… ik hoorde niks, alleen het gezang van vogels en het rustgevend gekabbel van water.
‘Eén onweersbui en alles ligt plat!’ klonk het tevreden vanaf het bankje. Een leeftijdgenoot met een hondje zat behaaglijk onderuit gezakt van de stilte te genieten.
‘Het kan mij niet stil genoeg zijn.’ vervolgde hij en ik knikte en nam met een zucht van voldoening plaats.
Een ouder echtpaar naderde en wilde na een korte groet doorlopen maar bleef plots stokstijf staan.
‘Looft den Heer want die krengen doen het niet meer!’ riep de man uit, zijn vrouw knikte en ze kwamen er opgelucht bijzitten.
‘Het bord beloofde anders prachtige muziek’ zei ik.
‘Ja, bij dat waterrad op die dure aluminium stellage vertelde een van de opbouwers dat het ding het Wilhelmus zou spelen, maar alles wat ik gehoord heb, geen Wilhelmus’
‘Ik vind alles best als ze maar niet gaan rappen’
zei zijn vrouw die tot dan toe haar mond had gehouden.
Steeds meer wandel- en hondelaars kwamen langs en keken blij en verheugd en het werd een vrolijke drukte van belang.

Het is eigenlijk heel simpel

Die stok met dat gele vlaggetje staat in een putje en in dat zelfde putje moet je met een ijzeren stok een balletje met allemaal deukjes inslaan. Je moet er dan wel voor zorgen dat iemand op tijd die stok met dat gele vlaggetje uit dat putje haalt.
Ben je alleen dan wordt dat heel lastig, zeg maar gerust dat dat een handicap is.

Wonderfiets

Het vehikel trok m’n aandacht door de oogverscheurende gele kleur maar bij nadere beschouwing blijken er ook nog geen spaken in het voorwiel te zitten! Nee, ik heb niet zitten fotofoppen; zou trouwens een hels karwij geweest zijn. Klik maar op de foto en zie voor uzelf.

Ik heb ‘m de verrekkeling!

Na een tip van buurvrouw Liesbeth, die het blauwe ettertje al eerder gezien en gefotografeerd had, is het me dan eindelijk gelukt om de diepe kras op m’n ziel te laten genezen; uitgebreidt gezien en matig op de foto, maar ik kom terug met een andere lens. Ik zit nou nog te trillen.

Maar ze mochten niet omkijken

Ik deed het wel en sterker nog ik maakte een foto en gelukkig veranderde ik niet in een zoutpilaar en voor me was het blauw met fraaie wolken.

Tractori salutem

Dat is volgens mij deftig voor ‘tractor gegroet’ maar waarschijnlijk is het klinkklare nonsens. Dat zal best maar het zal mij er uiteraard niet van weerhouden om het in voorkomende gevallen met veel genoegen en plezier te blijven gebruiken. En ik kom in het dagelijkse leven nogal wat tractori tegen.

Hoe moet dat nou straks

Nou gewoon de boel overschilderen in rood en als de tijd daar is de partytenten en thuistaps naar buiten sleuren en als één man de Rode Duivels toejuichen. Ja dat zijn Belgen dat weet ik.

Kiloknallerland

In kiloknallerland zoals hier in het buitengebied van Reusel geloven ze nog heilig in de slechte smaak van de mensheid en gaan onverdroten door met het bouwen van enorme stallen want geld stinkt niet.

De nieuwe paria 2.0

Nee dit is geen bushalte maar een hok voor paria’s: de verstokte roker van tabak. De Gezondheidsraad heeft voortaan het drinken van ongefilterde koffie ook ongezond verklaard. Precies als met tabak: eerst dan maar met een filter en daarna de totale oorlog. Dat wordt koffie met een sigaret ergens achteraf in weer en wind. Paria 2.0.

De laatste der blotevoetenpaters

Hij lijkt er op, maar de paters die langs de deur gingen om geld op te halen en in ruil daarvoor stichtelijke plaatjes uitdeelden, gingen te voet. Weliswaar liepen ze op sandalen en als het heel koud was droegen ze zelfs sokken maar iedereen noemde hen blotevoetenpaters. Ze waren van de orde van de Kapucijnen en ik kreeg er altijd behalve een plaatje van een of andere heilige ook erge honger van want ik moest altijd aan kapucijners met uitgebakken spek denken; nog steeds trouwens.