Oh Nederland

Zo is het tweeëndertig graden
dan weer regent het ouwe wijven
je kunt het dus wel raden
ik wil hier altijd blijven.

Houtlijm

Achterstallig onderhoud of gewoon last van gekte, ik weet het niet maar in ieder geval krijg ik ineens dringend behoefte aan een potje houtlijm. Tja en aangezien de nieuw aangekondigde stadsfilialen van de grote doe-het-zelfzaken nog in geen straten, lanen of pleinen te bespeuren zijn, wordt het dus weer een enerverende dagtocht naar de Kanaaldijk-noord waar ze allemaal gezellig bij elkaar hokken, maar dat is inmiddels bekend mag ik aannemen.
Lekker weer en volop te zien onderweg en ik heb een lijstje gemaakt zodat ik als ik zwaar ontroerd word door het gigantische aanbod aan niet te missen voordeel, bij thuiskomst niet zal merken dat ik nou net de houtlijm waarvoor ik deze monstertocht onderneem vergeten ben. Het is niet druk, op de parkeerplaats staan maar een paar auto’s en de bekende kraam waar hamburgers en hot dogs verkocht worden.
Afijn, ik werk mijn lijstje af en kom uiteindelijk bruin verbrand weer thuis mèt houtlijm.

Vrouwenpolder augustus 1993

Vroege baardaap

Goed, het heeft twintig jaar geduurd voor de ongeschoren zwerver gemeengoed werd, maar nu zie je ze overal. Vooral in bijdehante praatprogramma’s op de televisie, maar niet iedereen is nu eenmaal even vlug, de meesten hebben wat tijd nodig om het te snappen. Daarom is het zo verwonderlijk dat de dames, die er normaal als de kippen bij zijn om de nieuwste trends te omarmen het zo massaal laten afweten wat betreft de baardgroei.

Ik ben ontroerd

Nadat in hoog tempo veel bankjes verdwenen, zoals bij de molen en ook de bank waar tijdens een storm een boom dwars doorheen viel, bleven er alleen twee zonder rugleuning over die ook nog eens op een rotplaats stonden. En nu is er zomaar een nieuwe neergezet, mèt rugleuning en ook nog eens op een prima plek: smorgens lekker in de zon en op het heetst van de dag heerlijk koel in de schaduw. Inderdaad bij de eerste bling-bling-brug, dikke tranen van ontroering.

Duidelijk nieuw duidelijk anders

Hoewel het zo ongeveer het zelfde weer is als gisteren, hooguit een tikkeltje kouder vooral de wind, merk je aan alles dat er een splinternieuw jaar begonnen is; toch. Geen mens te zien achter de campus op een eenzame hondelaarster na die huiverend weggedoken in de winterjas een kalf van een hond laat doen waar alle honden goed in zijn: rennen pissen en de grote bah. En op het einde van de middag wordt de zon in veelkleurige dampen gesmoord, net als gisteren maar toch duidelijk anders.