Ze willen me gierend gek maken

Wie ze is? Nou de mensen achter WordPress, de software waar deze site opdraait. Die hebben weer iets nieuws bedacht, iets geweldigs uiteraard en daar geven ze alvast een voorproefje van. In een volgende update moet iedereen er aan geloven, maar mijn site is daar niet ‘ready’ voor en dan wordt alles een grote puinzooi.
Ik ben al dagen aan het wroeten in nieuwe thema’s die wel voldoen aan de eisen van deze tijd. Maar die zijn allemaal zo lelijk!
Vandaar deze foto van een weerkundige depressie — nondeju een paar tellen nadat ik deze foto gemaakt had kwam het met bakken uit de lucht — om aan te geven dat ik bijna in een geestelijke depressie zou kunnen belanden. Grote genade.
Ik duik toch maar liever weer eens diep in de code.

Dommelsch wat krijgen we nou

Ik ga het niet over het ontwerp van het nieuwe blikje Dommelsch hebben, afgezien dan van het verkeerde rood, de beroerde spatiëring en het feit dat de naam Dommelsch wel erg z’n kop stoot tegen de bovenkant.
Maar dat er pontificaal vermeld staat ‘Aan de Dommel gebrouwen’ is wel een erg vrije interpretatie van de werkelijkheid. De brouwerij ligt weliswaar in het plaatsje Dommelen, maar aan het riviertje de Keersop en niet aan de Dommel die stroomt namelijk negenhonderd meter verderop. Wat zullen we nou krijgen.

zesendertig komma zes graden

Dat was gisteren hier de hoogst gemeten temperatuur. Op het vliegmachineveld wel te verstaan maar daar is het open en hier niet, hier is veel steen dus kun je nagaan. Er was dan ook geen kip op straat te bekennen, normaal ook niet maar nu zelfs geen mens.
Over de afgelopen nacht kan ik kort zijn: af en toe moet ik buiten bewustzijn geraakt zijn want van het onweer en de regen kan ik me nauwelijks iets herinneren en uiteindelijk werd het ochtend. Gauw de boel open en door laten tochten en toen sloeg de verbijstering helemaal toe, want ondanks dat het volgens het KNMI buiten eenentwintig graden was, steeg de temperatuur hier binnen razendsnel tot boven de achtentwintig.
Dan maar weer dicht alles, het hoofd in wanhoop geheven en wachten op betere tijden.

Nog even dan over schoenen en winkels

Ik heb altijd moeten lachen om damesmevrouwen die zuchtend en steunend, zeg maar kermend geen keuze konden maken uit de stapel schoenen die was aangesleept.
Ik wist altijd op voorhand al precies wat ik hebben wou en kon mijn bezoek aan een schoenen- of klerezaak tot een minimum beperken.
Maar met de komst van het internet zijn de tijden veranderd. Omdat in dit geval Innov8 voor kort geen webshop had was ik voor de ideale schoen nog afhankelijk van een winkel die natuurlijk juist die schoen niet op voorraad had.
Afijn en … wat zegt u, of ik tussen september 2015 en augustus 2018 geen schoenen gekocht heb? Nee, ik had niks nodig.

Nieuwe winterschoenen

Tijdens een hittegolf, die hier op het vliegmachineveld en dus ook bij mij in het zwervershol al zevenentwintig dagen duurt met temperaturen die oplopen tot boven de zesendertig graden, bestel ik halfhoge winterschoenen met een waterdichte gore-texlaag. Zonnesteek dus? In het geheel niet want juist nu zijn die schoenen in de aanbieding en ook nog eens in een mensvriendelijke kleurstelling. Dit in tegenstelling tot het model tweeduizendnegentien dat alweer door een geblinddoekte kleurenblinde idioot ontworpen is. Bovendien kon ik ze nu als ‘bloody foreigner from the continent’ voor het eerst online bestellen en dus sloeg ik afgelopen vrijdag bliksemsnel toe met mijn kredietkaart en vanmiddag om halftwee stond de elektrisch aangedreven bakfietskoerier met verhitte konen aan de deur en waren we allebei gelukkig.

Natuur

Drie mennekes met drie stoeltjes, ’n plastic tas en een boenke-boenke-dreunmasjien hebben op één scooter de schaduw opgezocht. Normaal zou je zeggen met dit weer maar er is iets vreemds aan de hand daar in de schaduw van die knoeper van ’n eikenboom.
Het lawaaiapparaat is aan de overkant van het water waar ik sta nauwelijks te horen en de heren zitten op hun gemak om zich heen te kijken, naar de hondelaars en de spaarzame haastige holler, praten wat met elkaar en kijken niet op hun schermpjes.
Dat doet de natuur.

Hittegolfslagbad

Snachts lijkt het bed wel een hittegolfslagbad en overdag klotsen de oksels en voor de rest is alles al gezegd en komt het neer op: nietes welles!
Niet doen wat de plotseling uit het niets opgedoken klimaatdeskundigen afraden maar wel doen wat de alom bekende gezondheidsmaniakken dwingend voorschrijven. Ik zit te wachten op de eerste flinke boete voor een oma die het verrekt om zich met de voeten in een teiltje te laten waterboarden.
En al die deskundigen zijn niet weg te slaan van de suïcidale media en uit de bekende kletsprogramma’s. Ik zou ze graag met elkaar op de vuist zien gaan maar daar is het dan weer te heet voor vinden ze plotseling eensgezind.
Jammer.

Hé daar is ie weer

Ineens zag ik, op weg naar de grootgrutter, weer een echt xoxo-kunststukje. En weer met een beschilderde grammofoonplaat erbij net als begin dit jaar zoals u hier kunt zien.
Overigens is daar alles al weer lang verdwenen en hopelijk door liefhebbers meegenomen en niet gewoon opgeruimd door nette mensen.
Afijn, ik vind het wel verfrissend wat die meneer, mevrouw of een van de inmiddels overbekende afkortingen xoxo her en der ophangt. Zeker met dit warme weer.

Zeg kleine wolkjes

Waar komen jullie vandaan zo plotseling? Ik lig op m’n rug op de bank en kijk onder de zonwering door naar de strakblauwe hemel en ineens ontstaat een klein wolkje uit het niets. En nog een en de eerste krimpt en is al weer bijna weg.
Hola de pianola, ik ben ineens klaarwakker want waar komt die waterdamp vandaan? Na diep en lang nadenken kom ik tot de conclusie dat de crematoria hier in de buurt de oorzaak zijn. Want er komt natuurlijk waterdamp vrij bij het opstoken en dat gaat via de schoorsteen de lucht in.
Ik vind het een mooie gedachte dat opa nog even als wolkje naar de achterblijvers zwaait. Dat wil ik later ook want mijn wens om op een bergtop aan de gieren gevoederd te worden of opgezet als staande schemerlamp ergens in de hal te staan ziet grotezus niet zitten. Zij is er namelijk ondanks dat ze vijf jaar en één dag ouder is, heilig van overtuigd dat ze mij later persoonlijk moet afleggen. Dus waar blijf ik dan.

Agrariërs

Omdat ik best wel eens onder mijn steen vandaan kom en de interessante buitenwereld betreed heb ook ik gehoord van het verschijnsel ‘Reality Show’. Dat is gluren voor gevorderde voyeurs, die zo een intiem kijkje krijgen in de ziel van zich kwetsbaar opstellende contractueel verneukte randdebielen.
Vooral de plattelanderige serie Boer zoekt vrouw is razend populair, met name bij hoogopgeleide betweters. Ikzelf ben te stom om de zin van dat als divertiment vermomde leed te begrijpen en zou bovendien accuut last van plaatsvervangende schaamte krijgen zelfs zonder geluid.
Maar wat ik helemaal niet begrijp is het uitblijven van felle reacties op de sokiale media van bijvoorbeeld de LHBTW-gemeenschap die er anders toch als de kippen bij is om de haan het hok uit te jagen. Ook de diversiteit-denkers en etni-sensitieven hullen zich in oorverdovend stilzwijgen.
Mocht de pleuris alsnog uitbreken dan geef ik hier alvast een paar genderneutrale alternatieven: ‘Loeren naar de boeren’ en ‘Plattelander zoekt dé ander’.

Ja hoor we zijn er weer

Al in de lang, lang, zeer lang geleden ouwe oertijd, had de mens bedacht dat zittend in een bootje een erg comfortabele manier van reizen was. En of dat nou in een uitgeholde boomstam of in een van takken en dierenhuiden of boomschors geknutselde kano was, zittend deden ze dat want ze waren al moe zat. En dan komt de moderne mens die alles beter weet en bovendien wifi heeft en die gaat staan op een wiebelende plank. Dat moet, dat is leuk, iedereen doet het, ook als het water nog ijs- en ijskoud is.
En ik, ik snap er weer eens geen ene malle moer van want ik hou als luie sodemieter nog meer van makkelijk dan die ouwe oermens.