De Gender

Eindhoven dankt zijn naam aan een hofstee die lang geleden op het eind van een langgerekte zandrug aan het riviertje de Gender lag. Niet aan de Dommel die weliswaar vlakbij stroomde maar waarvan het dal veel te drassig was om bebouwing mogelijk te maken. Zo’n kleine achthonderd jaar geleden was de nederzetting zo groot gegroeid dat hij stadsrechten kreeg van hertog Jan d’n uurste of een andere vergelijkbare hotemetoot. De Gender werd een onderdeel van de grachten en door het stadje geleid voor blus- drink- en bevloeingswater en stroomde bij het klooster Marienhagen in de Dommel.
Maar genoeg geluld over water — ik krijg er alleen maar dorst van — want waar het natuurlijk omgaat is of diezelfde Gender wel neutraal is! Of niet alleen heren en damesmevrouwen zich kunnen verpozen aan haar oevers, maar of ook de LHBTWQRSTV-gemeenschap met een gerust hart de voetjes in het water kan laten bengelen zonder zich buitengesloten te voelen. Hier wacht het gemeentebestuur een duidelijke en mooie taak dacht ik zo.

Oude Klaas

Toen ik jong was had je geen televisie, geen internet dus ook nergens wifi en al helemaal geen computers en slimme telefoons. Ergens ver weg gestopt in laboratoria stonden weliswaar enorme bakbeesten, zo groot als een hele straat in een achterstandswijk, die ze computers noemden en sommige bevoorrechte mensen hadden een televisieontvanger waar savonds een paar uurtjes beeld en geluid uitkwam, uitgezonden door één enkele zender.
Maar ik taalde niet naar dat soort dingen want ik las boeken, veel boeken, heel veel boeken en met heel veel plezier. In de grote vakantie fietste ik minstens drie keer per week naar de bibliotheek om de gelezen boeken om te ruilen voor ongelezen exemplaren, steevast mopperend dat die ongelezen boeken zo dun waren. Op een paar nieuwere boeken na zoals de Bob Evers-serie, Pim Pandoer, Arendsoog en later De Kameleon, was de rest van voor de oorlog, vaak ver voor de oorlog zoals Karl May, Jules Verne en natuurlijk onze nationale helden Dik Trom en Pietje Bell.
Ik las het allemaal en met enorm veel plezier en in een van die boeken over de avonturen van een Nederlandsche jongen met een hart van goud komt de oude Klaas voor. De oude Klaas had voor moeder een paar klusjes opgeknapt en als dank mocht hij in de bijkeuken op een oude stoel plaatsnemen — na uiteraard eerst zijn klompen te hebben uitgetrokken — en kreeg van moeder een kop koffie!
Waarom heb ik dat onthouden, want van de rest van dat boek weet ik helemaal niks meer, geen titel of waar het over ging. Nee de reden is dat er stond: ‘De oude Klaas liet zich de koffie goed smaken.’ Dat klonk alsof hij een overheerlijke godendrank had genuttigd en nog steeds, als de koffie mij smorgens buitengewoon goed smaakt, roep ik blij en tevreden: ‘Echte ouweKlaaskoffie!’

Mijn allereerste keer

Vroeger als ons moeder de vitragegordijnen aan het wassen was en dat gebeurde ‘op’ de hand dan moest ik altijd komen kijken hoe bruin dat spoelwater wel niet was van het roken dat we deden. Ik knikte dan braaf en trok de enige juiste conclusie: nooit geen vitragegordijnen. En dat heb ik zo gelaten de rest van m’n leven ook toen ik allang gestopt was met het verbranden van zware shag van de weduwe van Nelle en met groot welbehagen inhaleren van de rook. Maar twee dagen geleden houd ik het niet meer, al vroeg in de middag brandt de lentezon onbarmhartig juist op de plek waar de iMac staat en moet ik het lichtdichte rolgordijntje sluiten, maar dan zit ik zo ongeveer in het donker en na al die natte sombere dagen wil je wel het licht zien. Dus heb ik het naaimasjien gevat, vervolgens de strijkbout en nu hangt er een spiksplinternieuw hagelwit vitragegordijntje dat het licht keurig filtert en dempt.
Ben benieuwd of ik dat ooit op de hand zal wassen, spannend.

Gezellig weer eens naar de pillenautomaat

Koud en nevelig en dus mooi en vooral toen ik bij het Rozenknopje de Hoogstraat inkeek. Snel de aaiFoon gepakt en ‘zwoeisz’ zei de foto-app. Vroeger pakte je de paraattas en ‘ksss’ zei de sluiter van je betere klapcamera, althans volgens Dick Boer. Het vervelende van die moderne dingen is dat je die nevel lang niet zo mooi kunt weergeven als in de tijd van toen, maar daar staat veel goeds tegenover toch.
Het Rozenknopje daar ben ik vroeger wel eens geweest, eigenlijk best vaak zeg maar ongeveer iedere dag en het was er gezellig. Als je binnenkwam moest je na eerst het tochtgordijn ook nog het rookgordijn opzij duwen en je dan op de tast een weg naar de bar wringen waar Roos de pils al had klaarstaan want Roos kende haar klanten.
Die klanten waren van zeer uiteenlopende pluimage, variërend van reclame- en bennekeltuig, hard werkende nederlanders, nederlanders met een migraine-achtergrond, misselijk makende middenstanders tot eeuwige en zelfs tijdelijke studenten en vooral veel lekkere wijven van alle leeftijden en voor elk wat wils, en allemaal zuipen en roken of het de laatste kans was. Kortom een gezellig etablissement. Ik kom er allang niet meer en weet ook niet hoe het er tegenwoordig aan toe gaat maar vrees het ergste want dankzij de geldwolven van de vvd die de accijns op tabac hebben verhoogd tot het niveau van de vertrekvergoeding voor een blunderende en frauderende topbestuurder en het rookverbod voor kroegen door de tutteltrutten van links, vrees ik het ergste. Geen wonder dat de jongelui van tegenwoordig hebben moeten uitwijken naar tochtige weilanden en daar massaal staan te springen van pure ellende.

Naar buiten jongmensch

Dat zei een dominee lang geleden en hij heeft gelijk. Want hoewel de dagen om deze tijd van het jaar meestal grijs en grauw zijn en de bomen en struiken kaal en troosteloos kan er op het einde van een mooie wandeling door landelijke dreven en lanen onverwacht een vriendelijk zonnetje de velden laten oplichten en een tevreden grijns op het gezicht van de eenzame zwerver toveren.

Bij de drogist

Goedemiddag, waarmee kan ik u van dienst zijn?
Goedemiddag, een pond bloedsuiker graag.
Bloedsuiker, u bedoelt misschien roodbloedloogzout?
Nee, ik bedoel wel degelijk bloedsuiker.
Maar eh waar wilt u dat voor gebruiken als ik vragen mag.
Om een bloedsuikerspiegel te maken natuurlijk. Je hoort tegenwoordig zulke geweldige dingen over bloedsuikerspiegels dat ik er ook een wil maar je kunt nergens een bloedsuikerspiegel krijgen en dus wil ik er zelf een maken van een gewone spiegel en bloedsuiker.
Helaas meneer bloedsuiker is niet los verkrijgbaar.
Jammer, dat is een lelijke tegenvaller, ik had mezelf graag willen bekijken in zo’n prachtige bloedsuikerspiegel.
Toch bedankt en goedemiddag.
Goedemiddag meneer.

Vroeger deden pronte meiden dat
met een hark

Zo’n brede houten hark met dikke houten tanden en er zat een gebogen ijzerdraad op, op die hark dus en ze hadden rooie boerenbonte zakdoeken om heur haar gebonden, die meiden dus en ze zongen oogstliederen, tijdens het harken dus maar dat kan ik me niet meer herinneren.