Met z’n blote poten op het kouwe ijs

Ruim acht graden gevroren vannacht dus ik was benieuwd. De Dommel was uiteraard nog ijsvrij maar het drijvend pluimvee had toch wel het beschutte stuk water tussen de stuw en de molen opgezocht, waar de meerkoetjes de lente al in de kop hadden en een ware orgie organiseerden.
De paddenpoel lag wel dicht en de lage zon weerkaatste fel op het ijs en terwijl ik daar stond te knipperen met m’n ogen en te knippen met de camera zag ik iets raars. Vlakbij, nog geen drie meter van me vandaan stond een donkere schaduw, een struik, een bos riet, nee een reiger.
Doodstil met ingetrokken kop stond ie op het ijs en trok zich van mij of mijn camera niks aan. Een paar jaar terug waren ze nog behoorlijk schuw en snel op de wieken als je je armen op ooghoogte bracht. Rare vogel.