Ik moest wel even gaan zitten

Iedere dag gaat het beter en vandaag vond ik dat ik maar eens naar buiten moest. Minimaal een blokje om, maar voor ik er erg in had liep ik als een oud mannetje achter het v/m stille klooster dat nog steeds stil is maar geen klooster meer.
En daar zag ik de eerste lentebode, een plukje sneeuwklokjes. Na een hoop gedoe met de iPhone, die maar niet op ‘foto’ wilde lukte het een kiekje te maken.
Bij de molen was het een drukte van belang dus schuifelde ik snel verder om daarna weer terug te kunnen keren naar het tunneltje. Ondertussen begon mijn overmoed z’n tol te eisen en op het bankje bij de gilde moest ik echt gaan zitten; amaai.
Het was goed toeven daar in het zonnetje en dus morgen nog een keer en overmorgen weer, oei oei dat was lekker.