Hondsdagen

De hemelsluizen gaan open en er is geen enkele boom die ook maar de minste beschutting biedt, de regen slaat dwars door het bladerdak en teistert m’n inderhaast opgestoken paraplu. Het bospad verandert onmiddellijk in een bergbeek en ik loop tot m’n enkels door het water, donderslagen verscheuren het geluid van neerstromend water en dan even plotseling als het begon stopt de zondvloed. De zon schijnt.