Ho gnak of toch niet

Mijn roggemeel was op en zonder brood geen speelen dat wisten de oude Romeinen al. De nieuwe Romeinen zijn dat vergeten — geen fatsoenlijk brood te krijgen, geen weg — dus die spelen alleen nog maar, denk ik.
Maar ik dwaal weer af en dus stapte ik uit m’n stoeipakje in het reguliere uitgaanstenue om me onder de mensen te begeven… brrr. Bij de molen was het gelukkig rustig en de aardige molenaarsvrouw, voor de gelegenheid met spatscherm toegerust wist het al: rogge zeker.
Op de terugweg viel mijn oog op de fraaie lucht boven het totaal vernieuwde uiterlijk van het inmiddels overbekende tundeltje en dus greep ik mijn spiksplinternieuwe aaiFoon want die heeft drie camera’s. Jawel, niet drie lenzen maar drie camera’s. Groothoek, zeg maar breedbeeld aangeklikt en vervolgens de ontspanknop. Thuis de foto middels ‘airdrop’ overgeseind naar de Mac en daar de foto een beetje opgebutst: rechtgezet, scheve lantaarnpaal die erg nadrukkelijk op de voorgrond scheef stond te zijn weggehaald en de kleuren, sombere kleuren met dit weer omgezet naar zwart wit; da’s alles. Was ik ontroerd, ho gnak zeg maar… ja en nee. Het geheel oogt netjes prima zelfs maar de scherpte vink nie mooi, te hard. Kijk zelf maar.
Wat zegt? Het ding is bedoeld om mee te bellen zegt u maar ik hou niet van bellen.