Het zijn barre tijden

Voor ik er erg in had stonden m’n ‘overblijvers’ tot hun nek in de sneeuw en tel daar acht graden vorst bij en ik moest ingrijpen voor het te laat was.
IK heb de arme stakkers verplaatst naar de binnenkant van het balkon, pal tegen het raam aan en de volgende dag waren ze sneeuwvrij en met name de tijm geurde of het hoog zomer was. Net op tijd.