Het Berkenlaantje

Dit is het Berkenlaantje op de Cartierhei, een dijkje door een zeer drassig vennengebied zodat Baron de Cartier met droge voeten kon gaan jagen op drijvend pluimvee. Toen die hei nog van hem was, lang geleden.
Nu is het een paadje vol wortels van de berkenbomen waar je zo heerlijk over kunt struikelen en op je platte bek gaan. Vooral als er sneeuw ligt zoals op 9 januari 2010 toen ik op weg was naar Grotezus. Dat deed ik toen nog, nu zou ik dat niet meer in m’n hoofd halen vanwege de ‘fysiek’.
Ik kom erop omdat ik deze foto tegenkwam toen ik heel iets anders aan het zoeken was en ineens moest denken aan de laatste wens van Grotezus, namelijk gecremeerd en uitgestrooid worden — na haar dood uiteraard — op het Berkenlaantje.
Ik hoop voor haar jongens dat er dan geen sneeuw ligt. Ikzelf zal er helaas niet bij kunnen zijn want dan sta ik allang aan de toog bij de heilige Bacchus daarboven met alle ouwe maten en houwen we alvast een kruk vrij voor Grotezus.