Haarleed

Ik ben kapperloos sinds mijn vaste haarsnijder met pensioen is. Ik gun het hem van harte maar even zo vrolijk zit ik zonder en groeit het haar me letterlijk boven het hoofd. Ik moet gesnoeid worden en drastisch.
Goegelen dan maar en bijna pal naast de pillenautomaat blijkt een herenkapper te zitten: Al Yas geheten met niets dan lovende recensies. Dus toen ik gisteren een smsje kreeg dat mijn pillen in de witte automaat klaar lagen belde ik Al Yas of ik om half twee geknipt kon worden. Dat kon.
Klokslag half twee stapte ik binnen in een ruime moderne en smaakvol ingerichte knipruimte. Drie kappersstoelen telde ik en in een ervan hing overdwars een verveelde schermkijker, in een hoek zat een ander geboeid naar zijn telefoon te staren en verder was het leeg, geen nijver geklik van scharen sterker nog geen kapper te zien. Niemand schonk enige aandacht aan me en ik stond wat onwennig rond te lijken toen er uit een half geopende deur een man kwam die op een hoek wees en zei dat ik daar maar moest gaan zitten. Daar zat ik dan en luisterde naar tamelijk luide eentonige arabische klaagmuziek of liever jankherrie want ik werd er behoorlijk depressief van. Het was duidelijk dat als het al een kapperszaak was — want er was nog steeds geen barbier te bespeuren — het hele gebeuren ook een huiskamerfunctie had want ondertussen was er weer iemand binnengekomen die een kop koffie tapte en weer verdween. Prima toch, maar niet voor mij.
Na een kwartier had ik er genoeg van en trok m’n jas maar weer aan en omdat die actie ook geen kapper te voorschijn toverde opende ik de deur om die aan de buitenkant resoluut en voorgoed wat mij betreft te sluiten.

Pillen trekken en naar huis met nog steeds een warboel op m’n kop en dus thuis nog maar eens goegelen op herenkappers en toen viel tussen het enorme aanbod mijn oog op: Stationskapper! Bingo want dat was blijkens de recensies een ouderwetse kapper die snel en bekwaam zijn werk deed, waar je geen afspraak kon maken en met een kapper die weet wanneer hij over PSV moet ouwehoeren en wanneer hij zijn kop moet houden. En het mooiste van alles: de haltes van begin- en eindpunt liggen voor de respectievelijke voordeuren en er gaat ieder kwartier een bus; kan het mooier.