Frivole luchten en een duidelijk geval van jammer maar helaas

Nog slaapdronken open ik de gordijnen en brul enthousiast: ‘Doe dat licht uit, witte wel wá dá kost!’ Nou niks dus want het is de zon die als een gek staat te schitteren in een vooroorlogse strakblauwe lucht. Nondecato da’s lang geleden en behaaglijk koester ik me in de alles helende stralen en knaag een bammetje — eerst koffie.
Als ik via de glasbak op weg ga naar meneer Albert komen er prachtige wolken aanzeilen die lichtzinnige luchten vol beloften van betere tijden beloven.
Bij de bushalte probeert coca cola ons wijs te maken dat hun suikerwater de beste keus is maar achtergelaten blikjes vertellen een ander verhaal: één maal 0% uilenzeik en één maal suikertroep van de concurrent. Jammer maar helaas.