Een bruggetje te ver

Veel en veel te ver, nog niet in de buurt was ik. Helemaal de deur niet uit geweest zelfs hoewel ik overmoedig al met één been in m’n buitenbroek stond. Gelukkig kreeg ik op tijd in de gaten dat het mijn vaste luie-donder-dag was want die valt steeds op een woensdag. Dus heb ik ijlings de stoeibroek weer aangetrokken en ben lekker warm achter een warme computer in een warme kamer gaan zitten.
Pfff dat scheelde niet veel.