De zandvang

Sinds iedereen, dus ook vrachtwagenchauffeurs, een mobieltje met GPS heeft, plus bijdehante kaartenapps zodat iedereen ten allen tijde precies kan zien waar iets of iemand is en automatisch de kortste weg naar het begeerde doel voorgetoverd krijgt, zie ik steeds vaker bordjes met ‘-> werkverkeer Neos’ of ‘werkverkeer De Vleut <-‘.
Die Vleut wekte mijn nieuwsgierigheid en dus op een mooie zonnige dag op pad en ik kwam uit bij de zandvang in de Tongelreep.
Dat die zandvang tegenwoordig een naam heeft wist ik niet, maar ik heb wel eens ergens gelezen in een echt boek dat in straten en oorden die geen naam hebben het vreselijk kan spoken… vandaar dus waarschijnlijk misschien.
Op de achtergrond ligt het pre-historisch dorp met prominent boven alles uit de middeleeuwse herberg. Ja dat kan. Het begon toen een groep enthousiaste vrijwilligers op een stukje grond waar de gemeente nog geen plannen mee had, een reconstructie van een boerderij uit de ijzertijd bouwden, iedereen deed mee en iedereen liep in en uit.
Maar ja, er kwam een begeleider die subsidie ritselde en binnen de kortste keren kwamen er gebieds- en crisismanagers en worden er leuke dingen georganiseerd, kun je er vreten en zuipen, is er wifi in de herberg en is het geheel hermetisch afgesloten met echte romeinse palissaden en betaal je een geducht bedrag om binnen te geraken.