De melkboer

Dit huis waar ik praktisch elke dag voor of achter langskom was ooit van een melkboer. Nu wonen er werknemers van de hippieboer want melkboeren zijn zo goed als uitgestorven net als koperslagers, marskramers en ouders die hun kinderen opvoeden.
Ik heb iets met melkboeren want tijdens een van mijn tochten op weg naar Grotezus, terwijl ik op een bankje een hapje zat te eten — boterham met kaas en komkommer — stopte er een oude man op een elektroscooter en vroeg waar ik vandaan kwam en wat ik hier deed. Helemaal niet nieuwsgierig dus. Hij bleek de vroegere melkboer van Grote zus te zijn en ik moest haar de groeten doen.
En toen ik nog maar drie turven hoog was zei iedereen dat ik melkboerenhondenhaar had, maar dat was onzin want onze melkboer had een peerd met kar. De pieterölieman had weliswaar een hondenkar, maar ik leek absoluut net op die hond, een grote zwarte waar ik danig ontzag voor had.
Handkarren met daaronder een grote trekhond zijn allang en terecht verboden, maar paarden mogen nog steeds voor een kar gespannen worden of bereden door breedgekonte damesmevrouwen.
Ik ken trouwens nog een leuke mop over een melkboer… nou later misschien een keer.