Daar ben ik weer… min of meer

Twee weken geleden werd ik van het ene moment op het andere zo ziek als een hond. Hoesten, koorts, totaal geen eetlust en zo slap als een dweil. Goede vrienden brachten me naar de dokter en die constateerde: longontsteking. Antibioticakuur en nu kom ik langzaam tot het besef dat ik nog leef en de wereld nog bestaat. Halleluja.
En nu aansterken want ik ben kilo’s afgevallen en kan geen kikker van de kant af duwen, laat staan een deuk in een pakje boter schoppen. Niet dat ik dat wil, wie eigenlijk wel, maar ik bedoel maar. Dus over hopelijk niet al te lange tijd zult u me hier weer regelmatig aantreffen. Ik dank u.