Boem is nog altijd ho

Het was weer eens tijd voor de kapper en dus in alle vroegte, ongeveer half elf, op pad. Het was lekker fris en mistig maar nou ook weer niet zó mistig. Toen ik linksaf de Aalsterweg op ging kwam er een loeiende ambulance aan en eenmaal om de hoek zag ik een auto in vol gevecht met een harmonicabus. Hoewel het bij nadere inspectie wel erg meeviel en de ziekenauto droop dan ook zwaar teleurgesteld weer af.
Er was een auto uit een uitrit pardoes de weg opgereden terwijl er een bus aankwam. Nou zie je natuurlijk zo’n bus makkelijk over het hoofd vooral als het druk is en heel misschien, je weet maar nooit en het is niet te bewijzen maar toch, zat de bestuurder wel te telefo…..
Dat dacht de kapper ook en omdat er niemand voor mij was kon ik meteen in de stoel gaan zitten. Het is altijd reuze gezellig bij de kapper, de tijd vliegt en na een half uur stond ik weer buiten en daar stonden de bus en de auto ook nog steeds. Niet even die kar terug de inrit opgeduwd en de bus die zo te zien niet veel schade had door laten rijden zodat de passagiers op tijd op de High Tech Campus hun verhaal kwijt konden en weer aan het werk gaan.
Nee, niks daarvan. Eerst de procedures en protocollen afwerken dus ik denk dat de hele handel er nog wel staat want goei werk heeft tijd nodig.

Gouden zaterdag

Na Black Friday waarop ik overspoeld werd met super kortingen is het nu gouden zaterdag, met een uitbundige zon die staat te stralen in een wolkenloze hemel. Terwijl ik me koester in dat zonlicht overdenk ik mijn zegeningen: de enorme hoeveelheden geld die ik gisteren bespaard heb. Ik had namelijk niks nodig en dus helemaal niks gekocht; tel uit je winst.

Helaas het is weer zover

Een uur langer slapen! Nee ik zeg niks meer. Maar over een kleine twee maanden worden de dagen alweer langer, zijn de ‘feest’dagen voorbij en kan voorzichtig de neus uit het warme schuilhol gestoken worden en het leven weer beginnen.

Gehacktballetjes

Hoewel er al vaker bij de maaltijd geen vlees op m’n bordje lag en ik toch zeer smakelijk smikkelde, had ik blijkbaar de Boze Boerenopstand en de beelden van hun opvatting over dierenwelzijn nodig om definitief te kappen met vlees.
Dan maar eens vleesvervangers proberen en zo kon het gebeuren dat ik bij de grootgrutter een pakje Gehacktballetjes van de Vegetarische Slager in m’n mandje mikte. Tien balletjes samen honderdzeventig gram, da’s mooi voor twee maaltijden. De eerste keer bakte ik de balletjes volgens de gebruiksaanwijzing bruin in een scheut olie. Een citaat uit Trouw beweerde op de verpakking: ‘Blind proevend zou je zeggen dat het vlees is.’ Ik moet zeggen dat het ook met de ogen open de structuur en de smaak had van gehakt maar dan gekruid op een manier die niet de mijne was. De volgende dag braadde ik ze kort aan om ze vervolgens te stoven in een saus van veel uien en peterselie met mosterd… beter, veel beter.
Maar de balletjes zijn gemaakt van onder andere bonen en tarwe en waarom zou ik dan geen bonen en tarwe eten, ik ben dol op bonen, bijvoorbeeld een stoofschotel van witte bonen met tomaten en snijbiet, heerlijk. Of een groenteschotel met — daar is de tarwe — couscous.

Afijn, voor mensen die het ‘vleesgevoel’ niet kunnen missen zijn het prima ballen en zeker een traktatie bij het borrelen met veel drank, mayonaise, mosterd en die mierzoete chilisaus, maar ik laat voortaan niet alleen het vlees maar ook de vleesvervangers bij meneer Appie gewoon aan mij voorbij gaan.

Naar Zuid-Laren

Nee, dat was Berend Botje en die kwam nooit weerom. Ik ben gewoon thuis en hier gebeurt gewoon niks dat vermeldenswaard is. Vandaar de mediastilte.

Het is weer voorbij

Nee, niet die mooie zomer want die maakt na een dipje een doorstart, met de bijbehorende hitteplannen en waarschuwingen om extra op kwetsbare groepen zoals ouderen te letten. Ben benieuwd of er deze keer nou wel iemand op de stoep staat met extra drinken — Dommelsch graag.

Nee, ik bedoel die heerlijke rust, geen auto te zien op de rondweg, geen fietser die de duik naar het tunneltje maakt. Maar dat is voorbij, de auto’s staan weer gezellig kop aan kont te snuffelen tijdens de spits en de mennekes en meidjes hebben in slordige ongeorchestreerd luidruchtige samenstellingen hun boeken opgehaald om er volgende week weer plankgas tegenaan te gaan.

Ja, wel nog even over de foto want daar is van alles op te zien: alle kleine lantarens staan scheef, van een beetje tot verrekkes veel en de scheiding tussen natuur en netjes loopt precies van links onder de bomen tot aan het trappetje bij de tunnel. Waarom juist daar? Geen idee.

Mij kan niks gebeuren

Ik kan rustig achterover leunen want de Buurtpreventie is paraat. Midden op de dag als het gevaar het grootst is wordt er spiedend rondgekeken. Hoera.

Abortus non provocatus

Nee zeg stel je voor zo’n lief klein radijsje. Het ging echt per ongeluk toen ik aan het wieden was. Nou ja, met de hand wat onkruidjes wegplukken tussen de radijzen en toen greep ik mis.
Ja maandag en woensdag moet ik naar de oogarts want het is zoals u ziet wel tijd dat die ingrijpt. Van de week toen ik een vervelend wenkbrouwhaartje wilde weghalen knipte ik in mijn ooglid in plaats van in dat rothaartje. Dat deed gemeen zeer nondecato maar ik hield me groot en heb slachtofferhulp niet gebeld.

Overigens heb ik dat radijsje in wording wel opgevreten en het smaakte heerlijk, helemaal al naar … radijs.

Druk druk druk

Even eigenlijk geen tijd om zwetsenderwijs verslag te doen van mijn wel en wee, want de balkonkwekerij eist alle aandacht op. Zagen, boren, schroeven en vooral veel nadenken want alles moet met bestaand materieel gemaakt worden. Nou heb ik nog een hoop planken uit mijn pottenbakverleden maar niks past, meestal net te kort en dan moet er weer creatief met hout gedaan worden. Zo gauw alles klaar is volgen er plaatjes en praatjes maar nu even niet.
Bovendien moet ik zo naar de Ronde kijken.

Lente

Eventjes dan, want morgen is het weer fris en daarna kan de warme borstrok weer aan. Maar voor nu is het genieten geblazen en begon ik voor mijn doen schaars gekleed en blootshoofds aan m’n rondje.
Gisteren had ik voor het eerst het bosannemoontje gezien, bij de Trompetterloop en vandaag kwamen daar het speenkruid, in de slootkant bij de boerderij en het madeliefje bij.
Ik had op het balkon vier pepers voorgezaaid en alvast een bak peterselie en het was warm, zeg maar gerust heet in de zon. Natuurlijk staan ze nu knus op de vensterbank, maar het begin is begonnen; mooi van wel.