Brood

Herman Brood had in een grijs verleden een carnavalshit met het schone lied ‘Maak van uw scheet een donderslag’ — nee niet ‘Kom van het dak af’, dat was later en bovendien van Peer Koelewijn en die zong het eerder.
Natuurlijk heb ik die titel onthouden en nog dagelijks citeer ik de kreet met veel genoegen.
Overigens wil ik op deze plaats even opmerken dat Herman Brood geen zoon is van Marco Bakker. Nee, wat ze ook beweren, dat is niet waar.

Deze onweersbui ging helaas mijn huisje stilletjes voorbij en dat is jammer want ik ben dol op onweer en niet alleen vanwege Herman Brood maar om de oerkracht die er vanuit gaat. Een flink noodweer met veel donder en bliksem regen en rukwinden kan gemakkelijk een popfestival met bijbehorend tentenkamp binnen luttele minuten wegvagen. Prachtig toch.

Vroeger had je geen popfestivals maar wel onweer en ons moeder was daar doodsbang voor. Toen we allemaal nog klein waren en er brak een onweer los dan moesten we in optocht achter ons moeder aan die met wijwater en een palmtakje bezwerend door het hele huis ging en bij iedere bliksemflits angstig riep ‘Moeder Gods Maria’.
Ik vond dat dolkomisch maar liet dat uiteraard niet merken maar nog steeds mag ik graag te pas en vooral te onpas ons moeder citeren.

Wilt u daar mee stoppen… ja

Want roken is de moeder van alle ellende, dat is nog eens door 150 artsen met klem bevestigd. Je gaat er dood aan, maar nog erger je krijgt er kanker van, longontsteking, je gaat er van hoesten en erectiestoornissen zijn het gevolg; om maar iets te noemen.
Daarom moet het rookverbod, dat al zo’n beetje overal geldt uitgebreid worden tot de openbare weg zodat onschuldige argeloze niet-rokers uitsluitend aan uitlaatgassen worden blootgesteld en niet, ik zeg niet aan schadelijke tabaksrook.
En wel onmiddellijk.

Volle maan

Gisteren was het volle maan en dus is het morgen Pasen. Hè? Ik leg het uit. Kerstmis valt altijd op 25 december omdat op die dag manneke Jezus is geboren in een bakske vol met stro — volgens Urbanus. Dus dat is makkelijk.
Maar Pasen hebben de Christenen gejat van de Heidenen en het is eigenlijk een zonnewende en die ouwe oermensen keken naar de maan en als die vol was op het einde van de winter dan was het feest en goed ook: niet alleen zingen maar ook vreten en zuipen en dijenkletsen. Reken maar.
En volgens die Christenen valt voortaan Pasen op de eerste zondag na volle maan in de lente behalve… als dat een zondag is dan is Pasen een week later en is het gewoon Palmzondag. Duidelijk toch.
Guus uit het nabije buitenland is op zo’n dag geboren, onder de Hoogmis en met de helm. Dat komt eens in de 96 jaar voor en nog zo een was heel lang geleden Zwarte Kaat, de roverhoofdvrouw uit het Hellenend die toentertijd met haar bende deKempen en wijde omgeving terroriseerde en de schout van Ten Vorsel het vuur danig aan de schenen heeft gelegd. Wat nou hedendaags feminisme, nee vruuger!

Feest! Maar sommigen overdrijven

Onbewolkt en een uitbundige zon die al best warm is, ja dan wil het groensel zich wel tooien met fraaie bloemen.
Ondanks de schrale wind die de rijkelijk aanwezige bejaarden na korte tijd al weer huiverend en vooral mopperend van het bankje in de hoeven joeg.
Maar het meest idioot is natuurlijk wel die bloeiende pinksterbloem… alsof Pinsteren ooit op 1 april zal vallen!

Zitten is het nieuwe roken

Jazeker, doorgeleerde deskundigen hebben dat onderzocht en akkoord bevonden. Staan moeten we, thuis, op het werk en uiteraard onderweg. Fietsers staan voortaan op de trappers, bejaarden staan in de bus want dat ruimt lekker op en automobilisten staan natuurlijk in de file.
Ik dacht even dat het meest idiote en irritante constante geleuter van het afgelopen jaar gekaapt zou worden door genderneutraal omdat bakfietsvaders nu ook van die strakke au-m’n-kloten-broeken dragen en onhandige gezichtsbelemmerende sjaals om de nek knopen, maar dat is maar een klein groepje groen-links-stemmers.
Nee hoor niks genderneutraal tijdens de feestelijkheden op de televisie, de heren strak in het pak en de dames in glitter met decolletés tot de navel.
Zolang de weervrouw nog op torenhoge stilettohakken staat en de weerman op comfortabele instappers, kan genderneutraal nog wel even in de kast blijven.

Hier komt mijn meel vandaan

De Genneper Molen in vol bedrijf en behalve het stromende water en het spetteren van de schoepen hoor je niks. Ook binnen is alleen het gekreun van houten balken en het vage diepe gerommel te horen van de maalstenen die hun zegenrijke werk doen.
Maar het is natuurlijk geen vooruitgang zo’n watermolen die ook nog eens gratis aangedreven wordt want de vooruitgang gaat gepaard met prijsverhogingen en herrie, vooral teringherrie zoals van bosmaaiers en bladblazers die de nederige zeis en de hark van vroeger hebben vervangen.

De Hoop op de Walvis

Ik las ooit ergens lang geleden, in een gedrukt boek uiteraard, over een deftig Redershuis ergens in Holland of Zeeland, dat de ‘Hoop op de Walvis’ heette.
Op het internet vind ik nu alleen een restaurant ‘De Hoop op de Swarte Walvis’ dat stamt uit de negentiende eeuw en ligt in de Zaanstreek. Dat bedoel ik dus niet.
Daar moest ik aan denken toen ik gisteren het leefnet van deze ouwe vissende gek zag. Grote genade, een walvis is misschien wat overdreven maar in de Dommel zwemmen geen steuren of meervallen, maar misschien waren zijn ogen groter dan zijn maag.
Die roestige plaat ijzer stelt dus Vincent van Gogh voor die de Genneper watermolen geschilderd heeft… zeggen ze. Die molen zie je hier niet maar ligt links net buiten beeld maar dat weet u onderhand wel.

Wintertijd

Volgens de deskundigen, echte deskundigen die er voor geleerd hebben en dus geen zelfverklaarde, is het een wereldwonder dat wij allen na zo’n 40 jaar zomertijd nog in leven zijn.  Na al die hart- en vaatziekten, psychische problemen, ritmestoornissen en totaal verscheurde en ontwrichte biologische klokken.
U hebt het allemaal uitentreuren kunnen horen en lezen als u al niet bij voorbaat zacht snikkend had gemompeld: ‘Geef deze drinkbeker maar aan Maarten.’
Afijn, het was lekker koud en het woei gemeen uit het noordoosten. In het tunneltje loeide een straffe wind die dorre blaadjes en beloften van ijzige tijden die zouden komen met zich meevoerde. De palen in de Dommel waren inmiddels opgevuld met rotzooi zodat onze levensader weer kan gaan kronkelen dat het een lieve lust is.
En nu zit ik lekker warm thuis en heb net een brood gebakken en een knotsoefening gedaan zodat de wintertijd voor mij niet meeer kapot kan.