Zegt U?

Hoe ik in een tijd dat alle kappers gesloten zijn, gelockdownd zeg maar, van mijn overtollig haar ben bevrijd? Nou gewoon, zoals sommige mensen in één nacht grijs kunnen worden werd ik in een paar uur bijna kaal.

Erg hè.

Ik heb zijn naam ijdel gebruikt

Maar ik had er getverdegetver reden voor! Wat wil het geval, ik kreeg bericht, jawel, van meneer Appel zelf, jawel, dat er een update beschikbaar was en dankzij die updinges zou ik voortaan met mijn aaiFoon foto’s kunnen maken in raw. Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets maar dat betekent dat de kwaliteit van de plaatjes tot duizelingwekkende hoogtes opgeschroefd kan worden.
Ik blij en meteen alles ingesteld zoals vereist was. Knip knip nog meer knipperdeknip en wat ik ook probeerde geen raw. Ik herhaal ‘gin rauw.’

Allemaal een zalig kerstfeest, dito nieuw jaar en een voorspoedige lock down.
Is dat down hier ook een net woord voor mongool of heb ik het weer eens helemaal mis?

Haarleed

Ik ben kapperloos sinds mijn vaste haarsnijder met pensioen is. Ik gun het hem van harte maar even zo vrolijk zit ik zonder en groeit het haar me letterlijk boven het hoofd. Ik moet gesnoeid worden en drastisch.
Goegelen dan maar en bijna pal naast de pillenautomaat blijkt een herenkapper te zitten: Al Yas geheten met niets dan lovende recensies. Dus toen ik gisteren een smsje kreeg dat mijn pillen in de witte automaat klaar lagen belde ik Al Yas of ik om half twee geknipt kon worden. Dat kon.
Klokslag half twee stapte ik binnen in een ruime moderne en smaakvol ingerichte knipruimte. Drie kappersstoelen telde ik en in een ervan hing overdwars een verveelde schermkijker, in een hoek zat een ander geboeid naar zijn telefoon te staren en verder was het leeg, geen nijver geklik van scharen sterker nog geen kapper te zien. Niemand schonk enige aandacht aan me en ik stond wat onwennig rond te lijken toen er uit een half geopende deur een man kwam die op een hoek wees en zei dat ik daar maar moest gaan zitten. Daar zat ik dan en luisterde naar tamelijk luide eentonige arabische klaagmuziek of liever jankherrie want ik werd er behoorlijk depressief van. Het was duidelijk dat als het al een kapperszaak was — want er was nog steeds geen barbier te bespeuren — het hele gebeuren ook een huiskamerfunctie had want ondertussen was er weer iemand binnengekomen die een kop koffie tapte en weer verdween. Prima toch, maar niet voor mij.
Na een kwartier had ik er genoeg van en trok m’n jas maar weer aan en omdat die actie ook geen kapper te voorschijn toverde opende ik de deur om die aan de buitenkant resoluut en voorgoed wat mij betreft te sluiten.

Pillen trekken en naar huis met nog steeds een warboel op m’n kop en dus thuis nog maar eens goegelen op herenkappers en toen viel tussen het enorme aanbod mijn oog op: Stationskapper! Bingo want dat was blijkens de recensies een ouderwetse kapper die snel en bekwaam zijn werk deed, waar je geen afspraak kon maken en met een kapper die weet wanneer hij over PSV moet ouwehoeren en wanneer hij zijn kop moet houden. En het mooiste van alles: de haltes van begin- en eindpunt liggen voor de respectievelijke voordeuren en er gaat ieder kwartier een bus; kan het mooier.

Net voor de bui binnen

Niet dat ik buiten was. Ik kwam uit de berging en zag in het trappenhuis deze fraaie zonne-uitbarsting tegen de zwarte lucht terwijl de eerste loodzware druppels tegen het raam ketsten en klik zei mijn klak. Of liever zwoeizz zei m’n aaiFoon. Wat ik in de berging te zoeken had, wel daar zet Egbert de stapels antidepressiva en in het kader van ‘we moeten meer bewegen’ van de deskundige kruidenvrouwtjes haal ik daar ieder dag drie flesjes iepeevee een hele krat tegelijk. Ben ik toch lekker bezig en in beweging.

Ho gnak of toch niet

Mijn roggemeel was op en zonder brood geen speelen dat wisten de oude Romeinen al. De nieuwe Romeinen zijn dat vergeten — geen fatsoenlijk brood te krijgen, geen weg — dus die spelen alleen nog maar, denk ik.
Maar ik dwaal weer af en dus stapte ik uit m’n stoeipakje in het reguliere uitgaanstenue om me onder de mensen te begeven… brrr. Bij de molen was het gelukkig rustig en de aardige molenaarsvrouw, voor de gelegenheid met spatscherm toegerust wist het al: rogge zeker.
Op de terugweg viel mijn oog op de fraaie lucht boven het totaal vernieuwde uiterlijk van het inmiddels overbekende tundeltje en dus greep ik mijn spiksplinternieuwe aaiFoon want die heeft drie camera’s. Jawel, niet drie lenzen maar drie camera’s. Groothoek, zeg maar breedbeeld aangeklikt en vervolgens de ontspanknop. Thuis de foto middels ‘airdrop’ overgeseind naar de Mac en daar de foto een beetje opgebutst: rechtgezet, scheve lantaarnpaal die erg nadrukkelijk op de voorgrond scheef stond te zijn weggehaald en de kleuren, sombere kleuren met dit weer omgezet naar zwart wit; da’s alles. Was ik ontroerd, ho gnak zeg maar… ja en nee. Het geheel oogt netjes prima zelfs maar de scherpte vink nie mooi, te hard. Kijk zelf maar.
Wat zegt? Het ding is bedoeld om mee te bellen zegt u maar ik hou niet van bellen.

Heet

APK-gekeurd

Kijk, je kunt natuurlijk gewoon een oud stoeltje van oma d’r oma gedeeltelijk slopen, dan met muurverf, want dat dekt zo lekker, het ding een oogverscheurend kleurtje geven en er vervolgens een dikke laag hoogpolig Thais kunstgras opplakken, maar dat wil nog niet zeggen dat het resultaat ook APK is. Algemeen Progressief Kreatief dus.
Nee dan zal het toch echt eerst een keer door een Influencer op de sociale media, Instagram bijvoorbeeld, voorgedaan moeten zijn, want kreatief is pas kreatief als er kreatief opstaat.
Maar echt helemaal te gek echt is het pas als er exact gecreëerd is volgens de richtlijnen van Progressief Inclusief Kreatief. PIK dus.

Zwakzinnige idioot

Spreek je moerstaal stumper! TreeUnitpuntennel hoe verzin je het. Boomeenheid betekent dat in goed Nederlands, of nog beter Boomgroep.nl dus.
Mooi logootje met een paar grafisch verantwoorde bomen en iedereen snapt het.
Maar wil je liever eigentijds en toch modern daverend voor lul staan, dan geef ik je hier, gratis en dus voor niks, enkele alternatieven:
Bomenbeul.nl
Takkentent.nl
Kapzwans.nl
Snoeipoes.nl

Graag gedaan.

Wie zaait zal oogsten

Inderdaad, de oogsttijd is begonnen. Niet dat alles wat ik gezaaid heb meteen een doorslaand succes was, zeker niet. De bieten doen moeilijk en met de snijbiet ben ik al twee keer opnieuw begonnen en de peterselie heeft ook bar weinig zin om uitbundig te keer te gaan.
Maar de paksoi en de peultjes kunnen de pan in. Dat wordt smullen.

Ja, ik leef nog maar door al dat gedoe met dat virus en thuis zitten en niks doen doe ik nog veeel meer niks. Vandaar.

Een soort zeg maar opklapbed maar dan duidelijk anders

Ik kwam plaats te kort en had nog wat stukken hout over. En ja wat doe ik dan, dan ga ik creatief met hout zitten zijn en knutsel een soort opklapbed in elkaar dat niet meer kan inklappen. En voilà… plaats genoeg.
Of er nog plek over is om een stoel neer te zetten om lekker op het balkon te zitten? Nee natuurlijk niet, ik ben geen toerist!