Busjesmannen en radijs

Om acht uur vanmorgen werd ik met een half oog wakker door gestommel boven mijn hoofd in de flat die sinds het vertrek van de buurman naar de Wilgenhof al meer dan een jaar leeg staat.
Ah, dacht ik, de busjesmannen zijn er en viel weer in slaap en toen ik om een uur of negen — mijn normale tijd om op te staan — uit het raam keek zag ik twee busjes waarin gezellig geschaft werd. Klokslag half tien werden de busjes gestart en reden weg om niet meer terug te keren; rare jongens die busjesmannen.

En nu over naar onze agrarische medewerker. Een paar dagen geleden heb ik pluksla, radijs en bieten gezaaid en zoals te verwachten viel heeft de radijs gewonnen! Toch een ontroerend gezicht.