Zitten is het nieuwe roken

Jazeker, doorgeleerde deskundigen hebben dat onderzocht en akkoord bevonden. Staan moeten we, thuis, op het werk en uiteraard onderweg. Fietsers staan voortaan op de trappers, bejaarden staan in de bus want dat ruimt lekker op en automobilisten staan natuurlijk in de file.
Ik dacht even dat het meest idiote en irritante constante geleuter van het afgelopen jaar gekaapt zou worden door genderneutraal omdat bakfietsvaders nu ook van die strakke au-m’n-kloten-broeken dragen en onhandige gezichtsbelemmerende sjaals om de nek knopen, maar dat is maar een klein groepje groen-links-stemmers.
Nee hoor niks genderneutraal tijdens de feestelijkheden op de televisie, de heren strak in het pak en de dames in glitter met decolletés tot de navel.
Zolang de weervrouw nog op torenhoge stilettohakken staat en de weerman op comfortabele instappers, kan genderneutraal nog wel even in de kast blijven.

Het ergste hebben we gehad

Kerstfeest of liever wat de commercie er van gemaakt heeft zit er bijna op. Alleen het vuurwerk nog en dan, als de scholen weer beginnen en de productieven netjes opgeborgen zijn, dan is de wereld — voor mij is dat Gennep — weer normaal en zijn de dagen ook alweer merkbaar langer. Steeds vaker breekt nu al de zon door en zijn er op z’n minst lichte plekken blauw te zien. Houdt vol!

Hoengáah

Hoengáah betekende in de oude taal van toen: ‘Wat zei ik, het is vandaag de kortste dag, zie je nou wel.’ Het was een taal met weinig woorden maar met veel betekenissen en iedereen snapte wat de ander bedoelde. Hoengáah kon bijvoorbeeld ook slaan op: ‘Kijk daar eens wat een vette mammoet, die zal smaken’ maar het zelfde woord werd ook gebruikt voor: ‘Dag buurvrouw’.
Tegenwoordig zijn we niet meer zo primitief en worden door bijvoorbeeld bestuurders, beleidsmakers en deskundigen heel veel woorden gebruikt en niemand snapt er meer iets van. Vooruitgang.
Afijn, vanaf vandaag worden de dagen weer langer, steeds ietsje meer.

Het is nu buiten wel veel netter

Maar dat is dan wat mij betreft ook het enige voordeel. Al die frivole blaadjes van de bomen, het gras en overig groensel netjes geknipt gekamd en gekapt, alleen die parasiet daar in die grote kale boom in het midden is nog groen. Geen wonder dat de tovenaars vroeger, heel veel vroeger, nog ver voor dat ons oma gevechtspiloot was, dachten dat het eten van die rommel zoals mistletoe magische krachten gaf.
De lucht vind ik eigenlijk ook wel tamelijk slordig maar daar doe ik verder niks aan want dan kan ik wel aan de gang blijven in dit jaargetijde.
Overigens heb ik een krachtige cassoulet van bonen, savoie kool en vogel kip in de oven staan te slow cooken en die hoef ik straks alleen maar op te eten. Dat lukt wel.

De zon in het water zien schijnen

Geen moeite mee. Ik mag dat graag zien, zeker als het vaak grijs en grauw is zoals dat vaak het geval is in deze maand vol feestelijkheden met volop en frivool gezang.

Donkere dagen

Bij het openen van de gordijnen werd het binnen amper lichter zodat ik maar van ermoei een lampje aanstak — uiterst zuinig led-lichtje uiteraard. Ik werd er zelf niet vrolijker van vooral niet omdat ik toch echt naar buiten moest, ondanks miezer en harde wind.
Het viel natuurlijk wel mee en op de terugweg bij de Dommel even staan kijken naar de ombouw van de Technische Dienst tot luxueuze appartementen.
Daar zijn ze al jaren mee bezig maar het ziet er nu naar uit dat met een klein jaartje de rust weerkeert op dit anders zo stille plein, het Frederik van Eedenplein. Zo genoemd omdat vlakbij het voormalige landhuis ‘Het Paradijs’ heeft gestaan waarvan het koetshuis het langst stand heeft weten te houden tegen de vooruitgang.
Maar uiteindelijk ging dat ook plat en waarom, geen hond die het weet want de plaats waar het stond is tot op heden onbebouwd.
Ja, je loopt wat af te ‘prakkezeren’ in de striemende miezer die ik tegen had, maar ben je thuis voor je er erg in hebt en thuis daar is… nee geen koffie maar soep.

PS In het kader van de beste camera is de camera die je bij je hebt sta ik wederom paf van wat ik uit een kiekje gemaakt met de aaiFoon kan halen met Affinity Photo. En die aaiFoon is ook nog eens zwaar antiek.

Hier komt mijn meel vandaan

De Genneper Molen in vol bedrijf en behalve het stromende water en het spetteren van de schoepen hoor je niks. Ook binnen is alleen het gekreun van houten balken en het vage diepe gerommel te horen van de maalstenen die hun zegenrijke werk doen.
Maar het is natuurlijk geen vooruitgang zo’n watermolen die ook nog eens gratis aangedreven wordt want de vooruitgang gaat gepaard met prijsverhogingen en herrie, vooral teringherrie zoals van bosmaaiers en bladblazers die de nederige zeis en de hark van vroeger hebben vervangen.