Troost

Ik was bezig een krachtige bouillon te trekken van vogel kip, gezonde groenten en exotische kruiderijen — nee nog geen zout, dat komt later — toen ik ineens moest denken aan wat ik diverse malen in de toonaangevende kwaliteitskranten had gelezen: kippensoep was het ultieme ‘troost-eten’.
Ik schonk daar toentertijd niet al te veel aandacht aan, verbaasde me hooguit over het feit dat er klaarblijkelijk veel leed was waar ik geen weet van had.
Maar terwijl de keuken en mijn neus zicht vulden met aangename geuren vroeg ik me geschrokken af of ik zonder de minste behoefte aan troost wel kippensoep mocht eten. Gelukkig kan tegenwoordig het Internet antwoord geven op alle vragen, maar ‘Mag ik kippensoep eten zonder troostbehoefte?’ was toch te moeilijk, weliswaar kwamen er tientallen hits maar geen enkele gaf een sluitend antwoord.

Later toen de soep klaar was schepte ik toch maar een geurend kommetje vol want zoals destijds ‘Petje Pitamientje’ in de pindakaasreclame zei: ‘Ik vind het gewoon lekker, stom hè!’

Een drokte van belang

Nee dat is geen tikfout, maar dat zei Malle Pietje altijd. Alles koste in zijn winkeltje altijd op de kop af een golden en niet een gulden. Malle Pietje, de beste vriend van Swiebertje, heette in het echt ook Piet, Piet Ekel en hij rookte sigaren. Let wel, in een kinderprogramma op de televisie en niemand die er iets van zei want al die kersverse Dolle Mina’s rookten zelf ook als schoorstenen: Drum of Samson, een enkele zware van Van Nelle. Daarom waren die tuinbroeken zo populair want die shag en een aansteker pasten prima in die klepzak van die overall.
Dat hele programma was een aanfluiting van de gevestigde orde, ga maar na: het gezag in de figuur van Bromsnor werd constant voor schut gezet door die Swiebertje en de burgermeester als hoofd van de politie lachte erom. Het moest wel verkeerd gaan en dat is ook gebeurd. Nu de lijken opgestapeld liggen in de straten lachen de burgermeesters niet meer; echt niet..

Wat er met het tundeltje gebeurd is vertel ik een andere keer.

Heet

APK-gekeurd

Kijk, je kunt natuurlijk gewoon een oud stoeltje van oma d’r oma gedeeltelijk slopen, dan met muurverf, want dat dekt zo lekker, het ding een oogverscheurend kleurtje geven en er vervolgens een dikke laag hoogpolig Thais kunstgras opplakken, maar dat wil nog niet zeggen dat het resultaat ook APK is. Algemeen Progressief Kreatief dus.
Nee dan zal het toch echt eerst een keer door een Influencer op de sociale media, Instagram bijvoorbeeld, voorgedaan moeten zijn, want kreatief is pas kreatief als er kreatief opstaat.
Maar echt helemaal te gek echt is het pas als er exact gecreëerd is volgens de richtlijnen van Progressief Inclusief Kreatief. PIK dus.

Zwakzinnige idioot

Spreek je moerstaal stumper! TreeUnitpuntennel hoe verzin je het. Boomeenheid betekent dat in goed Nederlands, of nog beter Boomgroep.nl dus.
Mooi logootje met een paar grafisch verantwoorde bomen en iedereen snapt het.
Maar wil je liever eigentijds en toch modern daverend voor lul staan, dan geef ik je hier, gratis en dus voor niks, enkele alternatieven:
Bomenbeul.nl
Takkentent.nl
Kapzwans.nl
Snoeipoes.nl

Graag gedaan.

Verrek, kijk nou eens

Een bloemetje aan een mini-mini komkommertje! Dat is snel want de hele plant staat, na binnen te zijn opgekweekt nog geen week buiten. En tegen de voorschriften in heb ik hem of haar maar één dag laten wennen. Tis een klimkommer Iznik genaamd, waar kleine vruchten aankomen; precies goed dus.
De peultjes smaakten goddelijk en ik hoop op een overvloedige oogst. De paksoi smaakte nergens naar en begon al door te schieten. Ook de bieten doen het slecht maar het is nog vroeg. Dus de vingers gekruist.

Wie zaait zal oogsten

Inderdaad, de oogsttijd is begonnen. Niet dat alles wat ik gezaaid heb meteen een doorslaand succes was, zeker niet. De bieten doen moeilijk en met de snijbiet ben ik al twee keer opnieuw begonnen en de peterselie heeft ook bar weinig zin om uitbundig te keer te gaan.
Maar de paksoi en de peultjes kunnen de pan in. Dat wordt smullen.

Ja, ik leef nog maar door al dat gedoe met dat virus en thuis zitten en niks doen doe ik nog veeel meer niks. Vandaar.

Verheugt u nondeju met mij

Ik was de wanhoop nabij. En wel hierom: sinds de kroontjeskrisis zijn alle ontbijtcafees, smikkelhoeken en lunchlokatsies gesloten en dreigt een groot deel van de mensheid te verhongeren. Bovendien verveelden ze zicht te pletter en herinnerden zich nog net op tijd — fors geholpen door de suïcidale media — dat ze ook nog bejaarde ouders, opaas en omaas hadden waar ze eerder met geen stok naar toe te slaan waren. Dus gingen ze videobellen, lieve teksten op de stoep kalken en hoorden van die bejaarden dat je zèlf ook koekjes en zoete broodjes kunt bakken en dat dat leuk is. Gevolg: overal maar dan ook overal waren eieren, bloem en gist uitverkocht! En pleepapier maar het verband ontgaat me.

Daar zat ik als thuisbakker. Ik had nog meel voor drie broden en twee zakjes gist en de molen was gesloten vanwege dat hoerige virus, hetgeen ik kan billijken. Ten einde raad keek ik toch maar weer eens op de site van de molen en toen bleek dat de sluiting nog alleen voor de zondag gold.
Met een bonzend hart vol ongeloof liep ik naar de molen en verdomd al van verre zag ik het waterrad draaien. De deur was dicht maar het bovenste deel was een loket geworden met plexiglas spatscherm en daar stond de molenaarsvrouw breed lachend de klanten te helpen en ik was meteen aan de beurt en kocht wat ik nodige had — nee niet meer, zo ben ik niet — en rekende contactloos af met de banken-app op mijn aaiFoon en keerde luid zingend zonder dat iemand het hoorde terug naar huis.

Een soort zeg maar opklapbed maar dan duidelijk anders

Ik kwam plaats te kort en had nog wat stukken hout over. En ja wat doe ik dan, dan ga ik creatief met hout zitten zijn en knutsel een soort opklapbed in elkaar dat niet meer kan inklappen. En voilà… plaats genoeg.
Of er nog plek over is om een stoel neer te zetten om lekker op het balkon te zitten? Nee natuurlijk niet, ik ben geen toerist!

Slaai & Co

Zo, het begint ergens op te lijken. De mini’s staan strak in het gelid en zojuist heb ik gezaaid wat gezaaid kan worden: paksoi, pluksla, radijs en worteltjes.
De wintersla die er al stond heeft er ook duidelijk zin in gekregen en heeft al menig blaadje geofferd op het altaar van mijn onverzadigbare vreetlust.
Volgende week weer nachtvorst maar hier op mijn beschutte balkon heb ik daar geen last van. Halleluja.