LAW 5-2 Visserspad

zondag 27 februari 1994
HOEK VAN HOLLAND NAAR DEN HAAG 30 KM
Met Geert.

zondag 6 maart 1994
DEN HAAD NAAR NOORDWIJK 32 KM
Met Geert

zaterdag 26 maart 1994
NOORDWIJK NAAR HAARLEM-OVERVEEN 32 KM
Met Geert. Warm

LAW 5-3 Duin- en polderpad

zaterdag 20 januari 1996
HAARLEM NAAR BEVERWIJK 26 KM
Verder met het kustpad. 26 maart 1994 kwam ik met Geert in Overveen aan. (einde Visserspad) Lekker weer, iets onder het vriespunt met een stevig schraal windje.
Tussen Amsterdam CS en Sloterdijk geen treinverkeer wegens werkzaamheden; bussen; houd toch op: scheelt gauw een half uur.
Vanaf NS Haarlem door de oude binnenstad, is mooi, maar aan mij niet besteed. Gelukkig waren er door de kou weinig mensen. Eenmaal Haarlem uit werd het schitterend. De Kennemerduinen zijn prachtig, heuvelend en stil. Door de wind kwam je steeds in de luwte van iets terwijl de wind hoorbaar bleef; dat geeft mij het het grootste gevoel van behaaglijkheid dat ik ken. Het viel me trouwens op dat het eigenlijk al maanden praktisch niet meer waait.
Na de Kennemerduinen het Noordzeekanaal; bij Oud-Velzen (prachtig klein gehuchtje in het niks) met de pont over. Het begon al donkerder te worden toen ik over industrietereinen naar het station van Beverwijk liep, toch een apart sfeertje waar ik wel van hou. Als er maar geen mensenmassa’s zijn vind ik het al gauw mooi.

zaterdag 3 februari 1996
BEVERWIJK NAAR EGMOND AAN ZEE 32 KM
Vanuit de trein zag ik dat het bij Amsterdam begon te sneeuwen. In Beverwijk sneeuwde het licht en er lag al ongeveer 2 cm. De temperatuur lag net iets onder nul en het bleef zachtjes sneeuwen. Mooi en lekker loopweer, maar ik had er moeite mee, al na 15 km zere benen. En nu (zondag) lijkt het wel of ik weer griep krijg.
De eerste 10 km van Beverwijk naar Wijk aan Zee waren ronduit kut. Daarna het Hollandse Duinreservaat in en dat was wel weer mooi, vooral het laatste stuk bij Egmond.
De elfstedentocht staat er aan te komen; de Friezen zijn echt gek, door de harde wind van de afgelopen tijd zijn er veel ‘windwakken’, die door middel van ‘ijstransplantatie’ gedicht worden. Alle uitgevroren bouwvakkers en aannemers doen er aan mee.

zaterdag 10 februari 1996
EGMOND AAN ZEE NAAR PETTEN 27 KM
In heel Nederland sneeuwde het behalve in Eindhoven. In Alkmaar lag echt een dik pak, en in Egmond was het zeer merkwaardig, om lopend langs de waterkant, het strand en de duinen onder een dikke laag sneeuw te zien. In de loop van de dag steeg de temperatuur boven nul, maar de horden Langlaufers konden tot de avond vooruit. Het was wel moeilijk oriënteren, vooral omdat het pad slecht gestickerd was en de kaart onduidelijk (te vaag). Bovendien was de beschrijving idioot slecht met vaak aanduidingen die er niet meer waren (de naam van een inmiddels afgebroken hotel ipv de straatnaam) of over de aard van het pad (schelpen) wat niet te zien was onder de sneeuw. Koste me zeker een uur extra. Ik was trouwens blij om de duinen uit te zijn en de polders in te gaan. Nog 2 etappes, maar die doe ik in één weekend, want 6 uur reizen om 6 uur te wandelen is wel het maximum.

zaterdag 23 maart 1996
PETTEN NAAR ANNA PAUWLONA 28 KM
Raar weer ( ongeveer 9°); ik had geen mutsje op, overhemd ipv fleececol en toch – uit de wind vooral – soms een beetje zweten en da’s lang geleden. Later motregen waar ik, omdat het niet erg leek en ik dus mijn regenpak niet aandeed, lekker nat van werd. Duurde echter niet te lang en door de wind weer snel droog.
Het eerste stuk vanaf Petten door de duinen was mooi, maar na St-Maartenszee en vooral na Callantsoog veel langs de weg met veel autoverkeer.
Na Oude Sluis wel weer mooi. Alles bij elkaar een mooie dag met veel interessante vogels.
In Anna Paulowna de trein naar Schagen, waar Harry mij ophaalde

zondag 24 maart 1996
ANNA PAUWLONA NAAR DEN OEVER 26 KM
Na een gezellige avond en een gezonde nachtrust brachten Harry en Loes me naar Anna Paulowna. Het was een stuk kouder 3° en nogal mistig. Een mooie rustige tocht door verlaten polders en over het prachtige (voormalige) eiland Wieringen. Laatste stuk langs de waddenkust dreef er zeer dichte mist van zee binnen, maar loste boven land weer grotendeels op.
In Den Oever (het eindpunt dus) de Interliner naar Alkmaar. Een zeer comfortabele en snelle bus, waar de treintarieven voor gelden en dus ook de railaktiefkorting.
Met Pasen het Friese kustpad afmaken; met de tent dus.