vrijdag 3 juli 1998
NAAR THONON-LES-BAINS
8 over 8 trein naar Rotterdam. Daar de Thalys in, wat een vervelend donker interieur heeft die trein. Zit er ook nog een dronken en stoned Italiaan op mijn plaats – een smalle stoel tussen twee raampjes – zeer krap allemaal en heel vervelend. Kortom met het hoofd van een slapende Italiaan op mijn schouder kom ik ruim een uur te laat in Parijs; rennen, de metro, rennen naar het achterste rijtuig en net op tijd de TGV in. Kom ik naast een enorme negerin te zitten; overigens aardig mens. De TGV heeft een heel wat prettiger interieur dan de Thalys, maar voor beide geldt: voortaan eerste klas!
In Bellegarde blijft de boemel nog gezellig een half uur staan en vertekt daarna krakend en steunend. Zonder licht door tunnels, maar ik kom er.
Tegenover het station in Thonon neem ik in hotel Terminus een kamer (moet wel vooruit betalen) Het regent keihard, maar na een maaltijd en een paar pilsjes lekker naar bed.

zaterdag 4 juli 1998
THONON NAAR VINZIERS 24 KM
8.15 uur op pad; heerlijk geslapen. Het is zonnig. Vrij snel de stad uit en over goeie paden gaat het van 430 m naar 850 m, dan dalen over los puin met gelukkig niet al te veel modder naar 530 m. Brugje over en weer naar 900 m. Gaat allemaal redelijk goed, boven is open boerenland met bomen langs de weg; lekker.
Ik ga ongeveer 1 km van de route naar een camping muncipal, die klein rustig en prima is en waar niemand de receptie bemant. Verderop is een restaurant waar ik een pilsje kan drinken en daar hoor ik dat Nederland met 2-1 gewonnen heeft van Argentinië.

zondag 5 juli 1998
VINZIERS NAAR CHALETS DE BISE 32 KM
Slecht geslapen, vrij veel dauw, brood halen en 8.30 uur weer op de route. En het wordt zwaar, zeer zwaar, steile klimmen en afdalingen over losse keien. Verkeerd gelopen op een graat, maar kom toch weer op de route. Onderweg troep steenbokken in de afdaling van de Col des Portes d'Oche (1937 m) daarna een klim naar de Col de Bise (1915 m) en een verschrikkelijk steile afdaling naar refuge de Bisse. Daar is het druk, toch een plek in de dortoir genomen en goed gegeten. Raampjes blijven natuurlijk podicht, veel gesnurk en warm. Ik slaap amper. Ik ben behoorlijk kapot en voel me ook niet erg geweldig. Hoewel ik over 8 uur in de gids met rusten 10,5 uur heb gedaan (niet slecht dus) voelt het of het niet opschiet of ik niet vooruitga.