Op maandag 16 juli 2001 wandelde ik Nice binnen. Dat was het eindpunt van de GR5 (E2). Zes jaar eerder was ik in Pieterburen begonnen en ieder jaar liep ik een stuk van dit bekende lange-afstand-wandelpad. De laatste etappe Les Houches-Nice duurde 24 dagen en was door de vele sneeuw die er nog lag, tamelijk pittig geweest. Al in de Ardennen had ik ontdekt dat ik absoluut geen aanleg voor bergwandelen heb, maar wou de GR5 per se afmaken omdat ik het belachelijk vond dat zo'n stomme berg mij in de weg zou staan. Afijn, dat heb ik geweten, maar daar vertel ik op een andere plaats over.
In ieder geval nam ik me daar in Nice heilig voor om nooit meer een voet in die vermaledijde bergen te zetten. Maar omdat langere tochten me wel erg aanspraken moest ik iets anders bedenken. Dat andere werd dus het Europese Kustpad: de E9. De E9 loopt theoretisch van het zuiden van Portugal naar Sint-Petersburg in Rusland. En helemaal langs de kust en dus helemaal vlak...