zondag 10 augustus 1997
NAAR OXTED
Op de warmste dag van 1997 moeten Lusanne en ik zonodig naar Engeland. In de trein naar Oostende loopt de temperatuur op naar zo,n 36°! De catamaran, die ons in 2 uur naar Ramsgate brengt is gelukkig heerlijk koel. De trein naar London en die naar Oxted zijn zo oud dat ieder coupe een eigen deur heeft die met de hand open en dicht gemaakt moet worden. Ook hierin is het alleen door liters mineraalwater te drinken enigzins uit te houden. In Oxted worden we afhehaald door de landlord van ons B&B-adres. We zitten wel op zolder en de temperatuur daalt niet onder de dertig graden. De pup is een kwartier lopen, maar heeft wel een fraaie tuin met uitzicht op de Surrey Hills.

maandag 11 augustus 1997
OXTED NAAR OTFORD 21 KM
We worden na een full english breakfast door de gastheer afgezet op de route. Die is verder prachtig, maar wel vlak bij de M25 (de autobaan rondweg om London) een tering herrie dus. Verder is het HEET HEET en nog eens HEET! Als we onderweg om water vragen, krijgen we meteen thee met scones en blijven een uur heerlijk in de prachtige tuin van (blijkt) het oude politieburau zitten.
In Otford de pub, barmeal en dan 2 km steil omhoog naar een wei, waar we het tentje opzetten.Alles open en nog niet onder de 30°.

dinsdag 12 augustus 1997
OTFORD NAAR CUXTON/STROOD 26 KM
Vlak voor het opstaan tikken de regendruppels op de tent, niet veel, maar genoeg om de tent nat in te moeten pakken; en er was nou eens een keer geen dauw. Het word een zeer zware dag met temperaturen ver boven de 30°. Het begin tot Wrotham (9 km) doen we rustig. Daar in de Pub belt Lusanne naar de enige B&B in de buurt (over 12 km) maar die is vol. Dan maar de jeugdherberg in Rochester want we zijn zo bezweet dat we moeten douchen en kleren wassen. Er volgt een zeer steile klim, die niet in een keer te doen is. Boven ligt Holly Hill, waar ondanks de waarschuwing voor bijtende honden op ons geroep gereageerd wordt en we lekker koud water krijgen en ieder een glas water met ijs. De Engelsen zijn toch wel erg aardig. Ik loop constant met mijn handdoek me af te drogen. Tijdens een pauze blijkt dat die jeugdherberg wel eens te ver weg of zelfs onvindbaar zou kunnen zijn. Het bij de gids behorende boekje met adressen is namelijk nogal vaag en geeft geen uitsluitsel over hoe je er moet komen. Lusanne, die zich voor een beginneling erg goed houdt, maar nu toch last van haar voeten begint te krijgen, ziet het even niet meer zitten. Maar dan komt ons zowaar een andere wandelaar achterop. Hij heeft ook nog nooit van een jeugherberg gehoord, maar raadt ons aan een doorsteek naar Cuxton te maken en daar de trein naar Strood te nemen. Daar is tegenover het station een pub met B&B. Hij loopt met ons mee en ook de trein en inderdaad in de pub, de 'Steam Packet' waar 'Onslow' achter de bar staat brengt een zeer chagrijnige 'Daisy' ons naar een zolderkamer met een zeer klein raampje, maar wel met een wastafel en douche.
Na het douchen en wassen koelt het in de tuin wat af. Lusanne heeft 2 blaren, die ik probeer te behandelen en pijn onder haar voorvoeten, hetgeen niet verwonderlijk is gezien de afstand en het weer.We eten fish and chips en drinken bier.

woensdag 13 augustus 1997
WE GEVEN HET OP 6 KM
Half acht ontbijt; ik heb redelijk geslapen in de oven die het kamertje is. Lusanne helaas niet. Het heeft geweldig geonweerd snachts en geregend, maar het is nauwelijks afgekoeld.We nemen de trein naar Cuxton (de deuren van de trein moeten door het raampje van buitenuit geopend worden) en zijn na 1,5 km weer op de route. Eerst langs de M2 over de brug over de Medway en dan de heuvels in. Boven kan Lusanne niet meer en barst in tranen uit. Ik besluit onmiddellijk te stoppen, zet eerst koffie en we rusten een uurtje uit. Ondertussen probeer ik Lusanne te troosten, die het moeilijk vindt te stoppen, maar ook opgelucht is als de knoop doorgehakt is.Onder aan de heuvel heb ik een bushalte gezien en we gaan op ons gemak terug. Bijn onmiddellijk komt de bus (er staan nooit tijden bij zo'n halte) en die gaat naar Chatam waar we aansluitend de trein naar Ramsgate hebben. Eerst was het plan om in Ramsgate de camping op te zoeken en morgen terug te gaan, maar we kunnen de catamaran van half drie halen.De ontscheping in Oostende is voor de voetgangers en dat zijn er een hele hoop zo belachelijk geregeld (eerst alle auto; de eerste auto's rijden alweer aan boord als wij er eindelijk af mogen) dat we de trein missen. Bijna een uur wachten weer in tropische temperaturen, maar uiteindelijk neem ik in Rosendaal afscheid van Lusanne en ben om negen uur thuis.
Het was mooi, vooral de tweede dag, maar ook te veel verkeerslawaai en vooral te heet!