dinsdag 29 maart 2011
GRENSPALEN: HILVARENBEEK NAAR ALPHEN 25 KM

Het belooft een schitterende dag te worden; echt grenspalenweer en dus de trein naar Tilburg en de bus naar Hilvarenbeek. Dan is het nog een flink end naar de eerste paal, maar het is een rustig gebied en over mooie, meest onverharde paden.
Eerst op zoek naar grenssteen 208k die ik de vorige keer niet kon vinden en of ik nu meer ervaring heb of dat de omgeving van de paal opgeruimd is, maar ik heb hem meteen. Dan op weg, ik knik paal 209 vriendelijk toe en via een kleine omweg kom ik op een zandweg die pal over de grens loopt. De drie tussenstenen 209a, 209b en 209c zijn een makkie. Na het oversteken van de drukke N630 staat grenspaal 210 amper 150 m verderop. Vandaar gaat de grens weer in noordelijke richting en ik weet dat er tussen 210 en 211 tien tussenstenen staan, soms vlak bij elkaar. Ik vind ze tamelijk gemakkelij ook omdat alles nog kaal is. Tussensteen 210h zoek ik in eerste instantie op de verkeerde plek, maar die staat ook weer in een clustertje met 210i en 210j, bijna aan het Nieuwkwkerksbaantje.
De grenspalen 211 en 212 zijn geen enkel probleem en ik geniet van het prachtige weer en de mooie wandeling, want dat is zeker ook belangrijk. Maar bij grenspaal 213 gaat het mis. Ik kom van de verkeerde kant, want als ik over een stoppelveld, over een hoop rommel en via een steile beekkant bij de paal ben staat die aan de overkant en met het nummer van me af. Ik krijg het voor elkaar om over een smalle betonnen balk over de Leij te komen, maar dan zit er nog een sloot met aan beide kanten prikkeldraad tussen ons. Ik loop door het weiland op zoek naar een manier om er over te komen en waar de sloot bijna droog probeer ik het. De eerste rij lukt, maar bij de tweede afrastering (drie draden boven elkaar wil ik met een stok de tweede omlaag drukken om er door te kruipen en dat lukt tot de stok breekt en ik omhoogschiet in een reactie en de scherpe draad nog net achter m'n rechter oor doorzwiept. Heel licht, maar genoeg om een 'bloedbad' aan te richten. Met zakdoekjes weet ik de boel te stelpen en loop terug naar 213. Op de foto en door de weilanden terug naar het noorden en via weer paal 212 op weg naar 213a en 214.
Die zijn ook gemakkelijk en vinden en dan is het nog een jokereind naar de bushalte in Alphen. De zon brandt, het asfalt van de toch wel drukke wegen doet zeer aan mijn voeten en af en toe begint mijn oor weer te bloeden, maar allemaal niet heel erg en met een tevreden gevoel - 5 palen en 15 tussenstenen op de foto - kom ik uiteindelijk weer huis.