Dinsdag 8 september 2009
BARONIEPALEN: ACHELSE KLUIS NAAR SOERENDONK 21 KM

Hoewel het in de zomer geen goed idee is om grenspalen te gaan zoeken - de maïs en het onkruid staan veel te hoog - toch maar weer eens op pad. Maar de bedoeling is om een paar 'Baroniepalen te gaan zoeken. Deze palen staan op de grens van de Baronie van Hees en Leen en de baronie van Cranendonck en zijn er in 1762 neergezet. De eerste is de Paal aan Kattenput en die staat naast grenspaal 176; heb ik dus al, maar aangezien de dichtstbijzijnde bushalte in Schaft is kan ik ook twee tussenpalen meepikken.
Kortom, de bus naar Valkenswaard en daar de buurtbus. Als ik vraag om er bij de halte Maastrichterweg uit mag zegt de chauffeur ' Waar is dat'? Als ik dat uitleg vraagt hij waar ik heen moet en op mijn antwoord naar de Kluis zegt hij 'dan breng ik je toch naar de Kluis'! Kijk, da's nou aardig, want het scheelt twee taaie kilometers langs een tamelijk drukke weg.
Paal 177 nog maar een keer en verderop in de hei tussenpaal 176B op een prachtig plekje. Het is prachtig weer en ik kan door de hei, langs de bosrand verder naar 176A, die ik inderdaad pal aan het fietspad vind. Feest.
Bij de eerste baroniepaal Paal aan Kattenput besluit ik om door te lopen naar 173B, want die mis ik ook nog en bovendien staat daar in de buurt een nagebouwd stuk van 'Den Draod' . Een hek onder hoogspanning uit de eerste wereldoorlog. Inderdaad, vlak naast elkaar; de vorige keer op een haar na gemist. Ik maak foto's en draai om op weg naar m'n tweede baroniepaal. Ik vergeet een stukje door te lopen naar tussensteen 173A! Kan ik nondekonijn weer een keer terug.
Via een mooie route door het bos naar de hei, waar ik inderdaad vlak bij de schaapskooi de Wriszakpaal vind. De volgende paal, de Keienpaal staat hemelsbreed maar een paar honderd meter verderop, maar ... zoals ik zal merken een soort moeras, een ondoordringbaar moeras, ligt ertussen. Wat ik ook probeer ik kom er zonder een nat pak (in zeer smerig water ook nog) niet door.
Dan maar omlopen; en dat is nog een heel eind en het is warm, maar wel mooi en ik geniet. Afijn, bijna twee uur later sta ik bij de Keienpaal en of ie wil of niet, hij gaat op de foto. En dan is het stuk terug naar de bushalte bij de kerk in Soerendonk toch nog even taai.